
“Ιστοριογράφημα στο Αιγαίο”
Ένα φωτογραφικό και κινηματογραφικό ταξίδι αφηγήσεων και λαογραφίας μέσα από τον φακό του Κωνσταντίνου και Πέτρου Σοφικίτη

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Δημιουργώντας ένα μοναδικό βιβλίο 70-80 σελίδων και μια σειρά επεισοδίων, με στόχο την τεκμηρίωση των κατοικημένων νησιών του Αιγαίου μέσα από φωτογραφίες και βίντεο από τον Κωνσταντίνο και τον Πέτρο Σοφικίτη
ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΣΕΤΗΣ
Μια υπερβατική μορφή που καταφέρνει να αποκαλύψει μια διαφορετική προσέγγιση αναζητώντας τον ψυχικό πλούτο μακρυά από τα υλικά αγαθά. Ένας γνήσια ασκητικός θεματοφύλακας και ραψωδός της γνώσης και της ιστορίας του ελληνικού πνεύματος.
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΚΑΤΖΑΚΑΣ
Ενα απο τα θρυλικότερα βιολία του Αιγαίου και της Ελλάδας o Σκάτζακας έπιασε πρώτη φορά το βιολί στα 8 του. Αυτοδίδακτος ή μαλλον είχε για Δάσκαλος του στο βιολί την Ικαρία και την ανάγκη του να εκφράσει την λυρική απλότητα και τις χαρές του τόπου του.
ΘΩΜΑΣ ΤΣΟΛΑΚΗΣ
«Γιατί να τα χιλιάσω;» Δεν βρίσκει στα χρόνια που μετράει το νόημα της ζωής ο κύριος Θωμάς. Είχε από μικρός το βάρος της οικογένειας, και από τα 10 του έκανε όποια δουλειά μπορούσε, για χρήματα ή για ανταλλαγή. Κατέληξε σαγματοποιός, έφτιαχνε πέταλα από λαμαρίνες, δεν είχαν αμάξια τότε, και γι αυτό ήταν απαραίτητος.
ΦΩΤΗΣ
Γεννημένος το 1943 κι οκτώ μόλις χρονών ο Φώτης ήταν στη Λήμνο βοηθός αλιέων. Δέκα χρόνια αργότερα θ’ ακούσει για μια δουλειά στη Βόρειο θάλασσα, όπου και πήγε. Κι εκεί που νόμιζε πως θα’ βγαζε ψαράκια απ’ το νερό κοιτάζοντας το μπλε του ουρανού, η μοίρα του επεφύλαξε να πιάνει ρέγγες με βαρυποινίτες σε δρομολόγια θανάτου.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΕΛΙΑΝΟΣ
Έφυγα 15 χρονών στα καράβια, έλειψα 25-27 χρόνια από το νησί και γύρισα μόνιμα το ‘86. Σκοτάδια, δεν υπήρχε τίποτα τότε, ούτε λιμάνι, πηγαίναμε με βαρκάκι και μαζεύαμε όποιον ήθελε να κατέβει.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΨΑΡΡΑΣ
Η ζωή και η καθημερινότητα του νησιού αποτυπώνονται εδώ και δεκαετίες μέσα από τους στίχους του Ψαροστέφανου.
ΜΙΧΑΛΗΣ & ΣΟΦΙΑ ΚΡΙΜΙΤΖΑ
Καθώς εκείνος παίζει στο μπουζούκι του, μέσα από το σπιτάκι τους στην Μουτσούνα ακούγεται το λάδι στο τηγάνι της που χορεύει τις πατάτες. Παντρεύτηκαν στο χωριό και έμειναν δίπλα στους γονείς τους για να μπορέσουν να ζήσουν απ’ τη γη και τα ζώα.




