You are currently viewing ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΙΑΝΟΥΡΑΚΗΣ

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΙΑΝΟΥΡΑΚΗΣ

    ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ:

Ο παππούς του Γρηγόρη Λιανουράκη ήταν από ένα χωριό της Ρόδου. Η πείνα ήταν μεγάλη όταν αποφάσισε να φύγει για την Σύμη. Η γη ήταν τόσο σκληρή, που δεν κατάφερε, παρ’ όλους τους κόπους του, να την καλλιεργήσει. Εκεί όμως βρήκε την γυναίκα του και παντρεύτηκε. Έτσι αποφάσισε να πάρει την οικογένειά του και να δοκιμάσουνε την τύχη τους στην Τήλο. Αφότου έψαξε σε ολόκληρο το νησί, εν τέλει μπόρεσε να βρει τον τόπο που του πρόσφερε την εύφορη γη που αναζητούσε στο βόρειο μέρος του νησιού.

Ο παππούς του είχε ταλέντο να ανοίγει πηγάδια, να βρίσκει νερό. Αυτό το μεράκι, το κληρονόμησε και ο κύριος Γρηγόρης μαζί με την γη του πατέρα του στην Έριστο. Η πρώτη του σπορά το ‘70 ήταν καρπούζια. Σκέφτηκε όμως, πως αφού οι άνθρωποι στο νησί δεν καλλιεργούσανε πατάτες, μπορούσε να δοκιμάσει εκείνος. Έτσι και έγινε η πρώτη καλλιέργεια πατάτας στο νησί και δοκίμασε να φυτέψει ακόμη και κόκκινη πατάτα.

Εκείνα τα πρώτα χρόνια τα έκανε όλα με τα χέρια του, έμαθε μόνος του να λειτουργεί κάθε λογής μηχανήματα, αντλίες, γεωτρήσεις, και όλα να τα επιδιορθώνει μόνος του. «Όλο το νησί από υδραυλικά εγώ το έκανα, μέχρι που μου δώσανε από τη Νομαρχία και πυροτεχνική άδεια.». Όταν άρχισε να εξελίσσεται η τεχνολογία, ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τα πιο σύγχρονα συστήματα, μέχρι που σήμερα όπως λέει, ελέγχει το πότισμά του ακόμη και αν βρίσκεται στη Σύμη.

Κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ είναι ακόμη στα χωράφια του για να κλαδεύει τις πορτοκαλιές, να μαζεύει τις ελιές, να φυτεύει τα ζαρζαβάτια του. Φορτώνει το φορτηγό του εδώ και σαράντα χρόνια, χειμώνα καλοκαίρι, και πηγαίνει την παραγωγή του ως τη Σύμη να τα πουλήσει μονάχος του. Ακόμη ψάχνει και δοκιμάζει ποικιλίες και μηχανήματα. Δεν μένει ήσυχος. «Κάθε πρωί που σηκώνομαι, ειδικά το καλοκαίρι, αφού πιω τον καφέ μου και βγω, πρέπει να γυρίσω όλα τα χωράφια. Μιλάω μαζί τους. Όταν βλέπω την ντοματιά που μεγαλώνει, ξέρω τι θέλει για να μεγαλώσει.».