Εξήντα δύο μέρες διήρκησε το ταξίδι του Μιχάλη Καλημέρη από την Στοκχόλμη έως την Ρόδο με το Rex Victoria, ένα μηχανάκι πενήντα κυβικών, που έπαιρνε μπρος με πετάλι. Το 1957 ο Μιχάλης πήγε στο Βέλγιο να εργαστεί ως ανθρακωρύχος και από εκεί το 1962 στη Σουηδία. Μια μέρα όπως λέει, τον κάλεσαν σε ένα τραπέζι και όπως έτρωγαν έξω στην αυλή, είδε απέναντί του ακουμπισμένο το μηχανάκι. Επιτόπου, έβαλε τον φίλο του να ρωτήσει στα σουηδικά τον οικοδεσπότη τους εάν το πουλούσε. Μέχρι να του απαντήσει εκείνος, η ιδέα του ταξιδιού είχε ήδη γίνει στο νου του ολόκληρο σχέδιο. Το αγόρασε για πεντακόσιες δραχμές και ξεκίνησε να καταστρώνει το ταξίδι του.
Πήρε έναν σάκο με δύο αλλαξιές, ένα sleeping bag και πήγε στην Στοκχόλμη απ’ όπου θα ξεκινούσε. Ταξίδευε από τις 21 Ιουνίου έως τις 23 Αυγούστου που έφτασε στην Ρόδο. Οι φίλοι του τον πείραζαν πως όταν το μηχανάκι θα τον αφήσει να τους καλέσει για να πάνε να τον μαζέψουν. Εκείνος, όχι μόνο δεν έκανε την πιο σύντομη διαδρομή, αλλά έβαλε και παραπάνω χιλιόμετρα σε αυτή για να τους πειράξει, διασχίζοντας Δανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Αυστρία, Ελβετία, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα έως τον Πειραιά.
Από όποιο μέρος περνούσε σταματούσε να αγναντέψει όσα του τραβούσαν την προσοχή και ζητούσε απ’ τα μουσεία ελεύθερη είσοδο εξιστορώντας το ταξίδι του με το Rex Vixtoria. Όπου τον έβρισκε η νύχτα, σταματούσε, έστηνε το αντίσκηνό του και κοιμόταν. Είναι ογδόντα επτά ετών και έχει εξήντα χρόνια που έκανε αυτό το ταξίδι. Το 1956 βέβαια, είχε προηγηθεί μαζί με άλλους τρεις συμπατριώτες του ο μισός γύρος της Ελλάδας με ποδήλατα. «Υπάρχει μια διάθεση για να τα κάνεις αυτά τα πράγματα. Πρέπει να σου αρέσει.»
Κείμενο: Χριστίνα Κυπαρισσά
