Ταξίδεψε μέχρι την άλλη άκρη της γης σαν ναυτικός, τιμώντας τις προγονικές του παραδόσεις. Γλέντησε, ήπιε και χόρεψε στα πιο περίεργα, στα πιο μυστήρια μπαρ και στις πιο ατμοσφαιρικές ντίσκο στα λιμάνια όλου του κόσμου. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η επιθυμία για την πιο θρυλική και ιστορική ντίσκο του Αιγαίου. Την πρώτη και μοναδική στην Ελλάδα υπαίθρια ντισκοτέκ – «ανοιχτή δισκοθήκη», όπως αναγράφεται στην άδεια λειτουργίας της.
Άνοιξε το καλοκαίρι του ’80 και την ονόμασαν Λαλούνα, γιατί χρειαζόταν το φως του φεγγαριού για να φτάσεις από τη Χώρα. Η Αντίπαρος τότε μάζευε ελάχιστους τουρίστες. Πήγαιναν στο Λαλούνα το απόγευμα για να μάθουν ελληνικούς χορούς, ενώ το βράδυ χόρευαν όλοι μαζί μέχρι τελικής πτώσης και κοιμόντουσαν τα ξημερώματα μεθυσμένοι, χαρούμενοι και αγκαλιασμένοι.
Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Το νησί έχει τουριστικοποιηθεί πλήρως, όμως το Λαλούνα και ο Στράτος συνεχίζουν ακούραστα να μοιράζουν ανέμελες καλοκαιρινές στιγμές, γεμάτες μουσική και Αιγαίο.
Άνθρωπος που πατάει γερά στα πόδια του, χάρηκε και χαίρεται τη ζωή χωρίς να έχει απωθημένα. Το νιώθεις στην πανηγυρική αύρα του έναστρου Λαλούνα.
Στα 80 πλέον, ο Στράτος ενώνει το παλιό, αγνό, ρομαντικό καλοκαίρι με το άγονο σήμερα.
Κείμενο: Τρύφωνας Κλής
