Ο Νικόλας Κάλης μετακόμισε μόνιμα στην Ψέριμο το 1964. Παντρεύτηκε και έμεινε στο νησί. Είκοσι χρόνια έκανε το δρομολόγιο του νησιού με βάρκα και έπειτα δούλεψε ως ναυτικός. Με το καΐκι που είχε έπειτα πήγαινε στα γύρω νησιά, Κω, Ρόδο, Αστυπαλιά, αλλά δεν έφυγε ποτέ.
«Το ‘64 όταν ήρθα είχε τουλάχιστον σαράντα οκτώ παιδιά το σχολείο. Ένας ένας φεύγει χωρίς αντικατάσταση. Όσοι έχουμε μείνει είναι κοντά στα ογδόντα. Δύο νέοι έχουν μείνει μόνο. Όλοι οι άλλοι, κλάφτα Χαράλαμπε! Και ο γιατρός! Μετά από είκοσι χρόνια καταφέραμε και φέραμε γιατρό, πριν δεν είχαμε ούτε έναν άνθρωπο να μας κάνει μια ένεση.».
