Γεννήθηκε το 1933, έχει δει πολλά με τα δυο του μάτια. Όλα τα παιδικά του χρόνια και μια ζωή ολόκληρη την περνούσε στις Οινούσες. Στα ογδόντα έξι του το γήρας, όπως λέει, τον ανάγκασε να αρχίσει να ξεχειμωνιάζει στην Αθήνα, ώσπου να ανθίσει πάλι ο καιρός και να γυρίσει στο νησί του.
Το νησί το θυμάται ζωντανό, ακόμη και με δυο χιλιάδες κόσμο να κατοικεί μόνιμα σε αυτό. Η οικογένειά του είχε έρθει από την Μικρά Ασία, όπως και πολλές ακόμη οικογένειες εδώ.
Από τα δεκαεπτά του μέχρι και που βγήκε στην σύνταξη πέρασε όλη την ζωή του στα καράβια. Μπάρκαρε και δεν γνώριζε πόσο θα του πάρει να φτάσει στον Καναδά για να μπορέσει να επιστρέψει πάλι σπίτι του. Όσο δεν είχε υποχρεώσεις μπορεί να έλειπε μέχρι και δύο χρόνια συναπτά, ώσπου παντρεύτηκε και πάνω από δώδεκα μήνες δεν ήθελε να λείπει. Έστελνε και ελάμβανε γράμματα στα λιμάνια κάθε που έδενε το καράβι, άλλοτε με πρόσφατη ημερομηνία και άλλοτε με νέα ήδη πεπερασμένα στο χαρτί.
Του άρεσαν πολύ τα λιμάνια της Ολλανδίας, το Ρότερνταμ, η Αμβέρσα. Είχαν κίνηση, κόσμο, ο χρόνος περνούσε σε αυτά με ενδιαφέρον. Ταξίδεψε πολλές φορές στην Ιαπωνία και την θυμάται απλή, φθηνή ακόμη για τους ταξιδιώτες, με χίλια δυο πράγματα να δει κανείς. Σαν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για τα ταξίδια του στις θάλασσες του κόσμου, αισθάνθηκε πλήρης και έτοιμος να απολαύσει το νησί του ξανά, όπως τότε που ήτανε παιδί.
