<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ - Marabou Project</title>
	<atom:link href="https://marabouproject.com/category/portraits/dodekanisa/kastellorizo/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://marabouproject.com/category/portraits/dodekanisa/kastellorizo/</link>
	<description>Η διαφύλαξη της κουλτούρας των νησιών του Αιγαίου μέσα από τον φακό μας</description>
	<lastBuildDate>Tue, 03 Nov 2026 11:02:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.5</generator>

<image>
	<url>https://marabouproject.com/wp-content/uploads/2024/03/cropped-marabou-favicon-32x32.png</url>
	<title>ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ - Marabou Project</title>
	<link>https://marabouproject.com/category/portraits/dodekanisa/kastellorizo/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΑΜΣΑΚΟΣ</title>
		<link>https://marabouproject.com/portraits/nikitas-samsakos/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[theodosiadis]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Jul 2022 15:59:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ]]></category>
		<category><![CDATA[ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ]]></category>
		<category><![CDATA[ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://marabouproject.com/?p=16520</guid>

					<description><![CDATA[<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/nikitas-samsakos/">ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΑΜΣΑΚΟΣ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/nikitas-samsakos/">ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΑΜΣΑΚΟΣ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗΣ</title>
		<link>https://marabouproject.com/portraits/michalis-chatzigiakoumis/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[theodosiadis]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Jul 2022 15:57:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ]]></category>
		<category><![CDATA[ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ]]></category>
		<category><![CDATA[ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://marabouproject.com/?p=16519</guid>

					<description><![CDATA[<p>Όταν το Καστελόριζο βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς τον Οκτώβριο του 1943, ο Μιχάλης Χατζηγιακουμής, μαζί με τους γονείς του, την γιαγιά του και τις δύο αδερφές του στάλθηκαν με την αρωγή των Άγγλων πρόσφυγες, πρώτα για έξι μήνες στην Κύπρο και έπειτα για δύο χρόνια στην Παλαιστίνη. Είχαν πάρει απόφαση πως εάν δεν έφευγαν, θα [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/michalis-chatzigiakoumis/">ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗΣ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Όταν το Καστελόριζο βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς τον Οκτώβριο του 1943, ο Μιχάλης Χατζηγιακουμής, μαζί με τους γονείς του, την γιαγιά του και τις δύο αδερφές του στάλθηκαν με την αρωγή των Άγγλων πρόσφυγες, πρώτα για έξι μήνες στην Κύπρο και έπειτα για δύο χρόνια στην Παλαιστίνη. Είχαν πάρει απόφαση πως εάν δεν έφευγαν, θα πέθαιναν, και έτσι η μόνη επιλογή τους ήταν η προσφυγιά. Μαζί τους δεν πήραν τίποτα, παρά μόνο τροφή για δύο ημέρες. Ήταν είκοσι ετών παλικάρι όταν γύρισαν στην πατρίδα τους, στο Καστελόριζο. Η γιαγιά του δεν επέστρεψε μαζί τους, απεβίωσε και ετάφη στην Παλαιστίνη.</p>
<p>Άρχισε να δουλεύει στο εμπόριο και αργότερα άνοιξε το δικό του περίπτερο, με άδεια να πουλάει τσιγάρα, το οποίο εξελίχθηκε με τα χρόνια σε μπακάλικο. Στα 34 του έχασε την όρασή του και σύντομα κλήθηκε ως εκπρόσωπος για το νησί του Καστελόριζου, να σπουδάσει, μεταξύ των πρώτων Ελλήνων, την γραφή Braille στην Αθήνα.</p>
<p>Ο πατέρας του ήταν καπετάνιος και είχε δύο ιστιοφόρα που ταξίδευαν από το Καστελόριζο έως την Αλεξάνδρεια, αλλά ο ίδιος δεν κατάφερε ποτέ να μπει μαζί του σε κάποιο ταξίδι. Δεν παντρεύτηκε ποτέ. Τα αδέρφια του σκορπίστηκαν σε όλες τις άκρες τις γης, Βόρεια Αμερική, Καλιφόρνια, Μπουένος Άιρες, Αυστραλία. Τελευταία φορά που κατάφεραν να τα συναντηθούν όλοι μαζί ήταν το 1970, όσο η μητέρα τους ήταν ακόμη εν ζωή. Ο ίδιος του σε αεροπλάνο μπήκε για πρώτη του φορά στα ενενήντα του χρόνια, και αυτό από ανάγκη υγείας, παρά από επιλογή, ώστε να πάει ως την Ρόδο για μία επέμβαση.</p>
<p>Παρότι δεν απέκτησε παιδιά εξ αίματος, έχει ανθρώπους γύρω του που τον αγαπούν και τον προσέχουν καλύτερα και από τον εαυτό τους, όπως λέει, που είναι η οικογένειά του.</p>
<p><em>Κείμενο: Χριστίνα Κυπαρισσά</em></p>
<div class="pod">
<div class="pod1"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-16640 aligncenter" src="https://marabouproject.com/wp-content/uploads/2021/12/MARABOU_PODCAST-300x300px.jpg" alt="" width="300" height="300" /></div>
<div class="pod2"><iframe data-testid="embed-iframe" style="border-radius:12px" src="https://open.spotify.com/embed/episode/1gSHt8yfFWySLaJR8oHpG8?utm_source=generator&#038;si=bda8cd78f1da496b" width="100%" height="152" frameBorder="0" allowfullscreen="" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture" loading="lazy"></iframe></div>
</div>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/michalis-chatzigiakoumis/">ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗΣ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΜΑΡΙΑ ΛΑΖΑΡΑΚΗ</title>
		<link>https://marabouproject.com/portraits/maria-lazaraki/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[theodosiadis]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Jul 2022 15:56:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ]]></category>
		<category><![CDATA[ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ]]></category>
		<category><![CDATA[ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://marabouproject.com/?p=16518</guid>

					<description><![CDATA[<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/maria-lazaraki/">ΜΑΡΙΑ ΛΑΖΑΡΑΚΗ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div class="pod">
<div class="pod1"><img decoding="async" class="size-full wp-image-16640 aligncenter" src="https://marabouproject.com/wp-content/uploads/2021/12/MARABOU_PODCAST-300x300px.jpg" alt="" width="300" height="300" /></div>
<div class="pod2">
<div class="oceanwp-oembed-wrap clr"><iframe title="Spotify Embed: KASTELORIZO MARIA LAZARAKI" style="border-radius: 12px" width="100%" height="152" frameborder="0" allowfullscreen allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture" loading="lazy" src="https://open.spotify.com/embed/episode/010xqQH4TN3TToHRyr6IPf?si=bYOTqIxdRCKTe7rho2ccQQ&#038;utm_source=oembed"></iframe></div>
</div>
</div>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/maria-lazaraki/">ΜΑΡΙΑ ΛΑΖΑΡΑΚΗ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΒΕΛΑΤΖΗ</title>
		<link>https://marabouproject.com/portraits/eleni-karavelatzi/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[theodosiadis]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Jul 2022 15:55:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ]]></category>
		<category><![CDATA[ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ]]></category>
		<category><![CDATA[ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://marabouproject.com/?p=16517</guid>

					<description><![CDATA[<p>Το 1945 η Ελένη Καραβέλατζη, δύο – τριών ετών, επέστρεφε με τους γονείς της και τα τρία αδέρφια της από την προσφυγιά της Αιγύπτου, που τους εξώθησε η Γερμανική κατοχή και ο φόβος του θανάτου.</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/eleni-karavelatzi/">ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΒΕΛΑΤΖΗ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Το 1945 η Ελένη Καραβέλατζη, δύο – τριών ετών, επέστρεφε με τους γονείς της και τα τρία αδέρφια της από την προσφυγιά της Αιγύπτου, που τους εξώθησε η Γερμανική κατοχή και ο φόβος του θανάτου. Παρά τρίχα γλύτωσε, όπως λέει, όταν το Empire Patrol, το πλοίο που τους μετέφερε πίσω στην πατρίδα τους, άρχισε να τυλίγεται στις φλόγες. Θυμάται το καράβι να καίει, να πυρώνει και άνθρωποι να πηδούν στην θάλασσα για να σωθούν από τις φλόγες και να χάνονται μέσα στο νερό. Εκείνη, την έδεσαν να την κατεβάσουν στην ναυαγοσωστική λέμβο, να σώσουν έστω το κορίτσι τους, όπως είχε πει η μάνα της. Ωστόσο, καθώς η βάρκα είχε γεμίσει ήδη ασφυκτικά, ο πατέρας της την τράβηξε πάλι πίσω, δεν εμπιστεύτηκε να την αφήσει. Τότε αντί για εκείνη, μέσα στην απελπισία της πήδηξε μέσα μία άλλη γυναίκα, με αποτέλεσμα η βάρκα να αναποδογυρίσει και να χάσουν τις ζωές τους τα γυναικόπαιδα που δεν ήξεραν να κολυμπούν. Στο Empire Patrol επέβαινε και ο άνθρωπος που έμελε να γίνει αργότερα σύζυγός της, ο οποίος πέντε χρονών τότε, βρέθηκε να κρατιέται με την μάνα του για ώρες από μια σανίδα μες τη θάλασσα, περιμένοντας τους διασώστες.</p>
<p>Το Καστελόριζο που αντίκρισαν όταν τελικά γύρισαν με το αεροπλανοφόρο που τους διέσωσε, δεν ήταν πια το ίδιο. Είχε λεηλατηθεί και απογυμνωθεί από οτιδήποτε πολύτιμο είχαν αφήσει πίσω τους οι άνθρωποι φεύγοντας. Με μεράκι και δουλειά, ο πατέρας της ξανάφτιαξε το σπιτικό τους. Όταν η κυρία Ελένη ήταν εννέα ετών, εκείνος αρρώστησε από καρκίνο και έφυγε. Για να μπορέσει η μητέρας της να σώσει τα παιδιά της από την φτώχεια και την πείνα, έστειλε τον μεγάλο αδερφό της στην Αυστραλία να δουλέψει. Παρότι ήταν έτοιμη να φύγει και εκείνη, σαν έκλεισε τα 16, μαζί με τον δεύτερο αδερφό της, του ήρθε χαρτί απ’ τον στρατό και τα σχέδια αλλάξανε για εκείνην μια για πάντα. Παντρεύτηκε, έκανε την δική της οικογένεια και εν τέλει δεν έφυγε ποτέ. Τα υπόλοιπα αδέρφια της, μαζί και η μητέρα της με τον βενιαμίν της οικογένειας, ακολούθησαν τον μακρινό δρόμο της Αυστραλία και δεν επαναπατρίστηκαν από αυτή την δεύτερη ξενιτειά.</p>
<p>Εκείνη παραμένει ακόμη ευγνώμων, για τον σύντροφο που της προόριζε η ζωή και την επιλογή της να μείνει, παρά τις όποιες δυσκολίες αυτό ενείχε. Δεν ξεχνά τη λαχτάρα που τράβηξαν, όταν ένα από τα μικρά τους μηνιάρικο ακόμη, αρρώστησε βαριά και έπρεπε να το πάνε άμεσα στο νοσοκομείο της Ρόδου. Έλα όμως που ο μόνος τρόπος ήταν ένα καΐκι και δώδεκα ώρες ταξίδι μέσα στην θάλασσα να τους πηγαίνει και να τους φέρνει, και να μην ξέρουν αν θα φτάσουν ή όχι. Όταν εν τέλει έφτασαν, οι γιατροί είχαν τον μικρό Νεκτάριο ξεγραμμένο, και μάλιστα το ίδιο και οι τοπικές εφημερίδες, που πήραν ραπόρτο και πρόλαβαν να αναγγείλουν τον θάνατό του στο πρωινό φύλλο. Όταν ο μικρός επανήλθε σιγά σιγά και βρήκε πάλι τον σφυγμό του, όλοι μιλούσαν για θαύμα, για τον Λάζαρο που αναστήθηκε. Μερικά χρόνια αργότερα, παιδί δημοτικού ο Νεκτάριος θα πηγαινοέφερνε φυσίγγια και σφαίρες για τον πατέρα του και τους άντρες του νησιού, που φυλούσαν σκοπιές με τον φόβο της εισβολής κάθε τόσο.</p>
<p>Το Καστελόριζο είναι η πραγματικότητα της κυρίας Ελένης, είναι το σπίτι της, που πάντα με τα μάτια και την ψυχή της θα το βλέπει ως το πιο όμορφο του κόσμου.</p>
<p><em>Κείμενο: Χριστίνα Κυπαρισσά</em></p>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/eleni-karavelatzi/">ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΒΕΛΑΤΖΗ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ &#038; ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΜΠΑΤΣΗ</title>
		<link>https://marabouproject.com/portraits/konstantinos-christina-tsabatsi/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[theodosiadis]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Jul 2022 15:52:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ]]></category>
		<category><![CDATA[ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ]]></category>
		<category><![CDATA[ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://marabouproject.com/?p=16515</guid>

					<description><![CDATA[<p>Ο κύριος Κώστας και η κυρία Χριστίνα ενώσανε τις ζωές του το 1964. Πήγαιναν σχολείο ακόμη όταν γνωρίστηκαν και αρέστηκαν, όπως λέει η κυρία Χριστίνα.</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/konstantinos-christina-tsabatsi/">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ &#038; ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΜΠΑΤΣΗ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Ο κύριος Κώστας και η κυρία Χριστίνα ενώσανε τις ζωές του το 1964. Πήγαιναν σχολείο ακόμη όταν γνωρίστηκαν και αρέστηκαν, όπως λέει η κυρία Χριστίνα. Έπειτα, το είπαν στους γονείς τους, έγιναν οι συστάσεις, την ζήτησε και συμφωνήθηκε και ο γάμος. <em>«Ο γάμος είναι ένα λαχείο, αν το κερδίσεις το κέρδισες.».</em></p>
<p>Κάποτε, για να χτίσουν το σπίτι τους, κουβαλούσανε τα υλικά από τα καράβια στο λιμάνι ως το χωριό με τα καρότσια και για να καταφέρουνε να πάρουν ένα σακί τσιμέντο, έπρεπε να κάνουνε τα αδύνατα δυνατά. <em>«Υλικά δεν υπήρχαν, έπρεπε να τους φιλήσουμε τα πόδια για να μας τα δώσουν.»</em></p>
<p>Τον πατέρα του ο κύριος Κώστας τον γνώρισε στα πέντε του, όταν πήγαν να τον βρουν φαντάρο στα συμμαχικά στρατεύματα στην Παλαιστίνη, εκεί που βρέθηκε και η οικογένεια της κυρίας Χριστίνας στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από την πείνα και τις συγκρούσεις και παρ&#8217; ολίγον να πνιγούν μεσοπέλαγα στη φωτιά του Empire Patrol.</p>
<p>Η μητέρα της, καθώς έπιασε η φωτιά, έπεσε στην θάλασσα για να σωθεί, κρατούσε για ώρες από έναν χαλκά στο πλάι του σκάφους και έτσι κατάφερε και σώθηκε. Τα χέρια της είχαν πια αγκυλώσει όταν την ανέσυραν τα ναυαγοσωστικά. Την νεογέννητη αδερφή της, που ήταν τότε ίσα με οκτώ ημερών, ο πατέρας της κουτσός και στην προσπάθειά του να σώσει τα τρία μεγαλύτερα παιδιά του, θα την άφηνε πίσω. <em>«Πώς θα το ανέτρεφε το βυζανιάρικο αν πέθαινε η γυναίκα του στη θάλασσα.».</em> Η θεία της τότε λυπήθηκε το βρέφος και βουτώντας στις φλόγες το έσωσε, δίνοντάς το στην γιαγιά του. Για καλή του τύχη, στην τσέπη της Καστελοριζίτικης φορεσιάς της η γριά είχε μια ξεχασμένη καραμέλα. Την άνοιξε, την έβαλε στο στόμα του μωρού, το έδεσε επάνω της να μην της φύγει μέσα στην αντάρα και έτσι επιβίωσε αυτό δώδεκα ώρες μέχρις να έρθουν να τους σώσουν.</p>
<p>Καθώς μιλούν για όσα θυμούνται, όσα έχουν ζήσει και όσα γνωρίζουν για τη ζωή τους από διηγήσεις, θαρρεί κανείς πως μπροστά στα μάτια του εκτυλίσσεται ταινία. Και οι δυο τους λένε και ξαναλένε για το πόσο δύσκολη ήταν η ζωή. Για τους πολέμους, για τους Τούρκους, για τις ανείπωτες κακουχίες της άγονης γραμμής. Για τότε που δεν ερχότανε τα πλοία ούτε για να φέρουν αλεύρι και έτσι η Χριστίνα κόντεψε να γεννήσει την πρώτη της κόρη πλάι στον καπετάνιο του πλοίου για την Ρόδο. «<em>Φτάνουμε τον ρωτούσα, δεν αντέχω άλλο με έχουν πιάσει οι πόνοι, φτάνουμε μου έλεγε και είχαμε ακόμη μια ώρα δρόμο να δέσουμε στο λιμάνι. Πώς κρατιόμουνα να μην αφήσω το παιδί εκεί επιτόπου ένας θεός ξέρει.».</em></p>
<p>Απορούν και μακαρίζουν για το πόσο έχουν αλλάξει τώρα οι καιροί και έχουν οι άνθρωποι όλα τα καλά στα πόδια τους.<em> «Μικρό Παρίσι έχουμε γίνει τώρα, ό,τι θέλεις έχεις και νομίζουμε πως έτσι εύκολα ήταν πάντα.».</em></p>
<p><em>Κείμενο: Χριστίνα Κυπαρισσά</em></p>
<p>Το άρθρο <a href="https://marabouproject.com/portraits/konstantinos-christina-tsabatsi/">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ &#038; ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΜΠΑΤΣΗ</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://marabouproject.com">Marabou Project</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
