ΑΡΚΙΟΙ - Marabou Project https://marabouproject.com/category/portraits/dodekanisa/arkioi/ Η διαφύλαξη της κουλτούρας των νησιών του Αιγαίου μέσα από τον φακό μας Tue, 24 Jan 2023 16:27:27 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 https://marabouproject.com/wp-content/uploads/2024/03/cropped-marabou-favicon-32x32.png ΑΡΚΙΟΙ - Marabou Project https://marabouproject.com/category/portraits/dodekanisa/arkioi/ 32 32 ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΕΛΙΑΝΟΣ https://marabouproject.com/portraits/stefanos-melianos/ Tue, 17 Jan 2023 10:36:58 +0000 https://marabouproject.com/?p=16763 Έφυγα 15 χρονών στα καράβια, έλειψα 25-27 χρόνια από το νησί και γύρισα μόνιμα το ‘86. Σκοτάδια, δεν υπήρχε τίποτα τότε, ούτε λιμάνι, πηγαίναμε με βαρκάκι και μαζεύαμε όποιον ήθελε να κατέβει.

Το άρθρο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΕΛΙΑΝΟΣ εμφανίστηκε πρώτα στο Marabou Project.

]]> Έφυγα 15 χρονών στα καράβια, έλειψα 25-27 χρόνια από το νησί και γύρισα μόνιμα το ‘86. Σκοτάδια, δεν υπήρχε τίποτα τότε, ούτε λιμάνι, πηγαίναμε με βαρκάκι και μαζεύαμε όποιον ήθελε να κατέβει. Το ‘81 ήρθε το ρεύμα, τα μουλάρια και ένα τηλέφωνο που το βάλανε σε ένα σπιτάκι, σε άκουγε όλο το νησί. 10 οικογένειες υπήρχαν όλες κ όλες με 10-11 παιδιά η καθεμία. Πήγαινα στην εκκλησία της Παναγιάς πάνω στο λόφο σχολείο μέχρι 6η δημοτικού, ήμασταν 27 παιδιά. Το πρώτο μου ταξίδι έκανα δρομολόγιο Ελλάδα-Αγγλία-Αμερική-Ιαπωνία-Καναδά, μας πήρε 15 μήνες. «Ουρανός και θάλασσα και οι γλάροι μόνο». Πέρασα δύο κυκλώνες και οι δύο στον Ατλαντικό. Με το ‘Φλώρα’ φορτώσαμε παλιοσίδερα και ήμασταν 3 μέρες πάνω κάτω απο Αμερική Ιαπωνια, μας πήρε 67 μέρες στρειτ. Και εδώ ο μπέης βγαίνοντας προς Γιβραλτάρ για Γαλλία. Οταν έφυγα από εδώ δεν είχαμε ούτε ραδιόφωνο, κανένα ερέθισμα, μόνο Πάτμο και Λέρο έιχα πάει. Χάζευα στις μεγάλες πόλεις, το άγαλμα της Ελευθερίας!

Το πρώτο μέλημα ήταν να δουλέψω, είχα 5 αδέρφια, οι γονείς μου τότε δεν είχαν δουλειά, μεγάλες φτώχιες τότε. Βγαίναμε στα λιμάνια. Μόνο με γράμματα επικοινωνούσαμε, ο ατζέντης και ο σιψάντης φέρνανε τα τρόφιμα και τα γράμματα. Μόνο τον πατέρα μου είχα εγώ. ‘Ετρωγα οτι έβγαζα και μετά ξανάφευγα στα καράβια. Σας την χαρίζω την Αθήνα σας! Στο νησί δοκιμαστικά ήρθα, κυρίως να δω τη μάνα όταν πέθανε ο πατέρας μου, με τράβηξε η ηρεμία του νησιού, είχα μια βάρκα ψάρευα μου άρεσε. Εϊμαι 32-33 χρόνια στο νησί και είναι πολύ ωραία, άνοιξαν ταβερνάκια το ‘89, ήρθε τουρισμός γνωρίσαμε ωραίο κόσμο με σκάφη, ιστιοπλοικά. Ο χειμώνας είναι δύσκολος, σε κακοκαιρία δεν έχουμε γιατρό, ήρθε το πολεμικό και πήρε την αδερφή μου που ήταν χαμηλά σε οξυγόνο. Που να πας τώρα τέτοιες εποχές είναι δύσκολα. «Μακρύ, κουραστικό ταξίδι το πεπρωμένο. Μα το χειρότερο, πας ή έρχεσαι δεν ξέρεις» (Κική Δημουλά).

Έχω ξεκαθαρίσει την ιστορία με το Αλ Καπόνε μου το κόλλησαν στα 20, δε με κυνηγάνε πια. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Κείμενο: Μαριάννα Πατεράκη

Το άρθρο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΕΛΙΑΝΟΣ εμφανίστηκε πρώτα στο Marabou Project.

]]> ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΓΡΥΛΛΗ https://marabouproject.com/portraits/angeliki-grylli/ https://marabouproject.com/portraits/angeliki-grylli/#respond Fri, 24 Dec 2021 11:34:50 +0000 https://marabouproject.com/?p=16080 Ρυτίδες σοφίας ομορφαίνουν τα κάτασπρα μαλλιά της εβδομηνταεπτάχρονης σήμερα Αγγελικής Γρύλλη που μεγάλωσε και πήγε σχολείο στην Πάτμο, αλλά επισκεπτόταν τους Αρκιούς από 3-4 ετών για να βοηθάει τη γιαγιά της.

Το άρθρο ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΓΡΥΛΛΗ εμφανίστηκε πρώτα στο Marabou Project.

]]> Ρυτίδες σοφίας ομορφαίνουν τα κάτασπρα μαλλιά της εβδομηνταεπτάχρονης σήμερα Αγγελικής Γρύλλη που μεγάλωσε και πήγε σχολείο στην Πάτμο, αλλά επισκεπτόταν τους Αρκιούς από 3-4 ετών για να βοηθάει τη γιαγιά της. Κι ενώ έμεινε στην Πάτμο ως τα 12-13 της χρόνια, μέχρι τα 15 της βοηθούσε τον πατέρα της στο πλωτό του οπωροπωλείο, αφού μετέφερε μέσα σε καΐκι φρούτα και λαχανικά στα άλλα νησιά.

Το 1980 κουβαλούσε με την πλάτη της χώμα για να χτιστεί το μετέπειτα οίκημα που θα φιλοξενούσε και το σπίτι και την ταβέρνα της, και έδωσε και την ψυχή της να αγγίξει εκείνο το άριστο, όσον αφορά στην ευχαρίστηση των επισκεπτών της. Η ευγένεια, η φιλόξενη ψυχή της και η αγωνία της για το καλύτερο διαγράφονται στη ματιά της. Με τον θάνατο του πατέρα της, το 1982, αγόρασε το οικόπεδο όπου δημιούργησε στη συνέχεια την ταβέρνα ‘Η απόλαυση” το 2000. Η ζωή της όλη είναι αυτό το οικόπεδο, αυτή η αυλή του σπιτιού της, που ως ταβέρνα πλέον φιλοξενεί ανθρώπους από όλον τον κόσμο.

Χορτασμένη από ταξίδια παντού με τον άντρα της που ήταν ναυτικός σε ποντοπόρα, θα μείνει μόνιμα στους Αρκιούς από το 1995, όπου κάθε οικία σχεδόν ήταν και ταβέρνα και ελεγχόταν με αγορανομικό έλεγχο και όπου προσφερόταν φαγητό και καφές σε εισερχόμενους περαστικούς. Όπως αναφέρει, η ζωή της όλη είναι να σκάβει και να φυτεύει, να «κάνει όλη την πρασινάδα», όπως λέει χαρακτηριστικά. Δεν θα άλλαζε τίποτα και εύχεται τα παιδιά της να έχουν την ίδια ζωή, ενώ από τα σοφά της χείλη εξέφρασε και μια ευχή που αφορά τους πάντες: «όποιος θέλει να ζήσει, πρέπει να είναι κοντά στην φύση».

Το άρθρο ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΓΡΥΛΛΗ εμφανίστηκε πρώτα στο Marabou Project.

]]> https://marabouproject.com/portraits/angeliki-grylli/feed/ 0